Oplossing voor impasse klimaattafels

Een oplossing om de impasse aan de klimaattafels in de wereld te doorbreken

Aan de klimaattafels zal voorlopig geen plan voor een gedegen klimaatbeleid ontworpen kunnen worden.

De situatie in Nederland:

``Jesse Klaver wil dat we nadenken over de industrie zonder dat we bedrijven daar nog bij betrekken. Sybrand van Haersma Buma wil juist de burger (met of zonder geel hesje) laten meepraten over het klimaatbeleid. Hoe groot dat verschil ook, het resultaat zal hetzelfde zijn: het klimaatbeleid komt niet van de grond.`` Lex Oomkes in Trouw 12/12/2018

 

De ene partij wil verplichtingen van bovenaf opleggen en de andere partij wil dat iedereen gaat meebeslissen over het te voeren klimaatbeleid. Zowel GroenLinks als het CDA frustreren de zoektocht naar oplossingen. En om de frustraties van de goed bedoelende partijen nog verder te laten oplopen gooien ´de klimaatontkenners´ met enige regelmaat de nodige olie op het vuur.

 

Wij komen er op deze manier niet snel uit, tenzij ….

 

onze beleidsbepalers de mogelijkheden om te komen tot een oplossing vanuit een heel ander perspectief willen gaan bekijken.

 

Om de mogelijkheden hiervan te illustreren, eerst een voorbeeld van hoe een enorm grote groep mensen op één lijn kan komen.

Iedereen is weleens toerist of reiziger

Wat kan een willekeurige toerist/reiziger doen om zijn of haar CO2-uitstoot te compenseren?

Compensatie van CO2-uitstoot van reizen is geen altruïstische aangelegenheid meer, maar keiharde noodzaak geworden. Maar vrijwillig betalen voor ''een maatschappelijke zaak'' zonder zicht op resultaat, vraagt wel heel veel verantwoordelijkheidsbesef.

Misschien is het een goed idee om 'compensatie' te koppelen aan 'rechtstreeks boeken'. Met de opbrengsten van de website die het rechtstreeks boeken promoot kunnen dan CO2-uitstoot compensatie doelen worden ondersteund.

 

 

Geld (uit)sparen en uitgeven aan CO2-uitstoot compensatie-doeleinden.

Zoals in het verleden vaker is voorgekomen bij het nemen van belangrijke beslissingen, zal ook nu weer van onderaf door allerlei kleine acties van individuen, kleine bedrijven en belangengroepen de impasse doorbroken moeten worden. De weg van Buma is misschien dan toch de beste. Maar alleen maar roepen dat iedereen mag meepraten over het klimaatbeleid is niet genoeg. Dit meepraten moet worden gestimuleerd.

 

''Gratis compensatie van CO2-uitstoot'' kan een belangrijke stimulans zijn.

 

Evenals in bovenstaande voorbeeld, waarbij de toeristen gestimuleerd worden om een aanvraag voor compensatie te doen, kan dit in principe voor de elk product of dienst georganiseerd worden.

 

De overheden, internationale instanties en multinationals kunnen per productgroep bepalen met welke middelen of welke spaarpot zij de CO2-uitstoot ervan willen compenseren. Wanneer dit niet mogelijk is dan zal dit hoogst waarschijnlijk einde verhaal voor de betreffende productgroep betekenen.

Bij het creëren van de benodigde spaarpotten, moet niet gedacht worden aan extra (belasting) heffingen voor de burgers, maar aan spaarpotten die gevormd kunnen worden doordat bespaard kan worden op bepaalde uitgaven. Bijvoorbeeld de compensatie van CO2-uitstoot die wordt veroorzaakt door investeringen in duurzame energie, deze kan worden gedekt met een heel klein deel van het geld dat bespaard wordt door minder olie en gas te importeren.

 

De impasses aan de klimaattafels kunnen doorbroken worden, wanneer per productgroep of dienst bepaald wordt op welke wijze de CO2-uitstoot ervan op een goedkope manier of geheel gratis kan worden gecompenseerd. Het enige wat nodig is inventiviteit. Dit geldt ook voor de grote vervuilers. Ook zij zullen afdoende moeten gaan compenseren of vermijden. Zo niet, dan zullen de toezichthoudende instanties zich gedwongen moeten gaan voelen om sluiting van de betreffende productie-eenheid te eisen.

 

Als de CO2-uitstoot van alle geproduceerde producten en diensten wordt gecompenseerd of vermeden is het klimaatprobleem opgelost.